Dobry opis świata nie musi zdradzać tego, czego postacie jeszcze nie odkryły. Problem zaczyna się wtedy, gdy ten sam dokument jest jednocześnie notatnikiem prowadzącego, encyklopedią dla graczy i szkicem następnej przygody. Wystarczy nieuważna edycja, by sekret trafił do wspólnego materiału.
W Narrative Framework wiki należy do kampanii. Można korzystać z jej artykułów w wielu przygodach, a graczom pokazywać osobno opublikowaną wersję.
Zacznij od rzeczy, do których wracacie
Nie trzeba od razu opisywać całego kontynentu. Na początek wystarczą trzy artykuły: miejsce spotkań drużyny, ważna postać i organizacja, z którą bohaterowie mają sprawę. Dodaj to, co pojawi się przy stole, i nazwij relacje między tymi elementami.
Przykładowo kartografka Mira mieszka w porcie i pracuje dla gildii. Artykuły pozwalają czytać opis świata jak wiki, a mapa relacji pokazuje połączenia. To dwa widoki tych samych danych, więc nie trzeba utrzymywać osobnego diagramu.
Oddziel opis od sekretu
Zwykła treść artykułu powinna zawierać to, co zamierzasz udostępnić. Informację, że Mira fałszuje mapy dla przemytników, umieść w notatkach MG albo w osobnym, prywatnym artykule. Notatki MG nie trafiają do publikacji dla gracza.
Tak samo traktuj relacje. Jawne istnienie kartografki i gildii nie oznacza, że gracze wiedzą o ich współpracy. Relacja ma własne ustawienia udostępniania. Gracz zobaczy ją dopiero wtedy, gdy ma dostęp do obu artykułów i samego powiązania.
Zapis roboczy to jeszcze nie publikacja
Po zapisaniu artykułu otwórz Publikacja dla graczy. Wybierz wszystkich graczy kampanii albo konkretne osoby i świadomie opublikuj materiał. Kolejna edycja szkicu nie zmieni od razu tego, co grupa czyta.
To przydaje się przed sesją: możesz rozbudować historię portu, przygotować tajemnicę i poprawić opisy, podczas gdy gracze nadal widzą wcześniej zatwierdzoną wersję. Nowa wiedza pojawi się dopiero po ponownej publikacji. Przed zatwierdzeniem przeczytaj również tytuł i odnośniki w treści; aplikacja nie rozpozna automatycznie sekretu wpisanego w zwykły akapit.
Sprawdź widok konkretnego gracza
Wyślij jednorazowe zaproszenia z rolą gracza. Współprowadzących zapraszaj osobno: ich rola daje dostęp do wszystkich szkiców i sekretów.
Użyj Podgląd jako gracz, zanim podasz grupie link. Sprawdź indeks, artykuł i mapę. Jeśli tylko jedna postać odkryła dług Miry, udostępnij ten artykuł wybranej osobie. Reszta drużyny nadal może czytać publiczny opis kartografki bez tej informacji.
Wykorzystaj świat w przygodzie
Zapisany artykuł można skopiować do własnej przygody. Kopia pamięta wersję źródła, ale nie zmienia się automatycznie po kolejnej edycji wiki. Dzięki temu przygotowana sesja nie zostaje przepisana w trakcie prowadzenia.
Wycofanie publikacji lub usunięcie członka blokuje dalszy dostęp do wiki. Nie cofnie jednak pliku pobranego wcześniej ani osobno opublikowanego przydziału rozgrywki. Warto ustalić z grupą, które informacje pozostają wiedzą gracza, a które wiedzą postaci.
Otwórz wiki kampanii albo sprawdź pełną instrukcję ról i publikacji. Jeśli dopiero zaczynasz, możesz najpierw obejrzeć demo warsztatu bez konta.